AEMONIDES


AEMONIDES
AEMONIDES
nomen viri proprium. Virg. Aen. l. 10. v. 537.
Nec procul Aemonides, Phoebi Triviaeque sacerdos.
Ubi Servius, Hoc nomen licet possit esse patronymicum, quia in des exit, ut dicamnus Aemonis filius; tamen melius est, ut id proprium esse dicamus, quia numquam aliud nomen eius aut praemissum est, aut secutum. Ergo simle est patronymico, ut sit Aemonides sicut Thucydides.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.